Het is misschien noodzakelijk, echter niet bepaald makkelijk.

Toch belande ik in de benauwde situatie dat ik binnen een maand een nieuwe woning moest vinden. Natuurlijk was mijn eerste instinct om te gaan zoeken naar een huurwoning. Hiervoor heb ik tientallen blogs gelezen over hoe je die het beste kan vinden. De conclusie was om op zo veel mogelijk websites jezelf in te schrijven, en dat is wat ik deed. Ik zat elke dag meerdere keren een tiental websites te bekijken of er nieuwe woningen waren. Het aanbod was alleen zeer gering, en wanneer ik wel enthousiast was kreeg ik geen reactie.

Toch besloten te betalen voor een website zodat ik als “eerste keuze” had. Nou dit bleek een totale scam want ik kreeg hier helemaal niks voor terug.

Het leek haast hopeloos, tot mij werd aangeboden door m’n moeder om toch eens de optie van kopen te onderzoeken. Ik was hier huiverig in, want het idee van een huis kopen lijkt zo onmogelijk. Overal in het nieuws lees je dat de huizenmarkt instabiel is, niemand een huis kan kopen, er te veel onzekerheid is en nog niet eens te beginnen over studieschuld.

Maar er was ook hoop, want ik zat per toeval in de perfecte situatie. Ik had net een vast contract gekregen met een flinke loonsverhoging. Dit gaf mij de mogelijkheid om een goede hypotheek te krijgen, dacht ik. Nou, eerst uitzoeken dan maar.

Dus hup met mijn moeder naar een hypotheekadviseur. Man man man, dat gesprek maakte me niet blij. Ik kon veel minder lenen dan ik hoopte. Hoe een studieschuld wordt meegerekend is echt schandalig. Ze kijken niet naar wat je werkelijk betaald, maar ze kijken naar wat je maximaal zou moeten kunnen betalen PLUS belasting. Hoe dan. Hoezo is dat systeem zo fucked?

Nou goed, het hopeloze gevoel kwam weer naar boven. Maar dit hield me niet tegen om naar woningen te zoeken. Ik had al m’n hoop gezet op funda. Funda werd mijn tweede werkelijkheid. Het stond altijd aan in een tabblad op werk, en op mijn mobiel kreeg ik push meldingen bij elke nieuwe woning. Maar dat is natuurlijk maar het halve werk. Vervolgens ben ik bij elke nieuwe woning die ik langs zag komen gaan bellen om meteen een bezichtiging te plannen.

Tot mijn verassing ging dat zo soepel! In tegenstelling tot huren, hebben makelaars van een koophuis werkelijk baat bij meer bezichtigen krijgen. Dit betekend namelijk meer bieders, en dus meer geld. Dit was ideaal, want ik merkte zelfs dat ik via de Funda “bezichtiging aanvraag” tool vrijwel altijd binnen een dag een belletje kreeg om een afspraak te maken.

Maar dit was wederom, maar een deel van het werk. Je moet natuurlijk ook een bod kunnen doen, maar hoe doe je dat? Waar kijk je allemaal naar? Wat is belangrijk en hoe doe je zo realistisch mogelijk een bod zonder te veel over of onder te bieden?

Ik besloot hulplijnen in te schakelen. Ik vroeg hulp aan iedereen met kennis. Henk en mijn moeder hebben we echt flink geholpen door alle VVE documenten te lezen, en deze aan mij uit te leggen waar ik goed op moet letten. Zonder hen was dit een hele, hele pittige zaak geworden.

Ook heb ik erg veel geleerd over hoe je slim een bod doet, hoe je jezelf presenteert aan de makelaar en hoe je het beste een berichtje bij je bod doet. Allemaal micro manipulatie om tot je doel te komen.

En toen begon het echte werk. Eerste bod… afgewezen. Tweede bod.. afgewezen. Derde bod.. ingetrokken. Vierde bod.. afgewezen. Vijfde bod.. ingetrokken. Zesde bod… GEACCEPTEERD!